باب چهل و يكم در حسبت بر سمساران برده و كنيز و ستور و خانه سمساران برده و كنيز بايد از كسانى باشند كه در نزد مردم به امانت و پاكدامنى و خويشتن‌دارى و عدالت شناخته شده باشند ، زيرا مردم كنيزان و بردگان خود را به ايشان مىسپارند و ايشان چه بسا كنيزان و بردگان را به خانهء خود مىبرند . شايسته است كه سمسار به هنگام معاملهء كنيز يا بنده ، فروشنده يا آورنده را بشناسد و نام و اوصاف او را در دفترش بنويسد كه مبادا آزاد يا دزديده شده باشد . و روزگار بردگان را كه در گذشته به دست صاحبانشان بودند مطالعه كند تا به شروط برده‌فروشى آگاه باشد . و سمسار نبايد عيبى را كه مىداند از خريدار نهان دارد . خريدار كنيز را رواست كه به صورت و دستهاى وى بنگرد و اگر خواستار رؤيت كامل يا خلوت كردن باشد براى برده‌فروش ممكن نيست مگر اينكه در منزل او زنانى باشند و همهء بدن كنيز را بنگرند . خريدار برده نيز مىتواند بالاتر از ناف و پايين‌تر از زانوى او را ببيند و اين محدوديت پيش از